Rozdział dwudziesty czwarty

Cheyenne

Budzę się już drżąc.

Nie z zimna ani bólu, ale z czegoś znacznie głębszego, co jeszcze mnie nie puściło. Przylega do mnie jak panika, kiedy ciało nie wierzy, że niebezpieczeństwo minęło, nawet gdy umysł próbuje powiedzieć, że tak jest.

Sufit powoli wyłania się z mroku. Blade kafelki z ostr...