Rozdział 92

Aurora

Po skończonym posiłku, kuchnia zatonęła w cichej harmonii — talerze delikatnie brzęczały, woda z kranu szumiała, a deszcz wciąż bębnił o szyby. Kael nalegał, by posprzątać, machając ręką na moją próbę pomocy, mówiąc prosto: „Gotowałaś? Nie. Nie gotowałaś. Więc daj mi to zrobić.”

Więc mu poz...