Rozdział 92

AVA

Udało mi się zdobyć mały, zmęczony uśmiech. „Przetrwam... chyba. Koszmary nocy wciąż tkwią w mojej głowie. A pytanie—jaką ofiarę musimy złożyć—pozostaje mroczną chmurą nad nami.”

Lucas podszedł bliżej i delikatnie wziął mnie za rękę. „Nasza więź, nasza miłość—to nasza siła, Ava. Niezależnie od...