Rozdział Dwieście sześćdziesiąt jeden

Pokręciła głową, złapała Bootsa za rękę i powiedziała:

– No nie… w życiu bym się tego nie domyśliła.

Oboje się roześmiali.

– Czyli dołączyłeś do tej ekipy i po prostu z nimi zostałeś? – zapytała.

– No. To dobrzy chłopacy, a po jakimś czasie nauczyłem się im ufać – Boots kiwnął głową.

– Wiem, że ...