Rozdział pięćset dziewięćdziesiąt osiem

SANDY

Nie wiem, kiedy moje serce zaczęło walić jak ptak próbujący wydostać się z klatki, ani kiedy zdecydowałam się przesunąć krzesło tak daleko pod stół, że moje kolana praktycznie ocierają się o zewnętrzne uda Wrencha za każdym razem, gdy oddycham. Ani kiedy rozmowa przeszła od droczenia si...